Kyoto - dzień w rytmie bambusów, świątyń i smaku matchy.

Dzień zaczął się spokojnie, niemal ceremonialnie. Japońskie śniadanie – delikatne, zrównoważone, a przy tym pełne smaków, które dopiero uczymy się rozpoznawać. Każdy kęs miał w sobie coś nowego, coś, co od razu ustawiło nas w nastroju na dalsze odkrywanie. Pierwszym przystankiem był gaj bambusowy w Arashiyamie. To jedno z tych miejsc, które na zdjęciach wyglądają jak z innego świata – i w rzeczywistości są jeszcze piękniejsze. Wysokie łodygi bambusów kołysały się na wietrze, a ich miękki szum otulał nas jak kojąca melodia. Po ścieżkach spacerowali rikszarze w tradycyjnych strojach, mijaliśmy rodziny ubrane w kolorowe kimona – jakby czas tu płynął wolniej, inaczej. Głęboka zieleń, przefiltrowane światło i spokój tego miejsca – trudno o lepszy początek dnia. Kolejnym przystankiem był Złoty Pawilon – Kinkaku-ji – który dziś dosłownie lśnił w słońcu. Pokryty złotem budynek odbijał się w spokojnej tafli jeziora, otoczony bujną roślinnością i misternie przyciętymi drzewkami. Mimo turystycznego charakteru tego miejsca, udało się znaleźć momenty ciszy, by po prostu stać i patrzeć. Zachwycać się. Po południu Kyoto pokazało nam swoje bardziej romantyczne oblicze. Przespacerowaliśmy się przez zabytkowe uliczki Sannenzaka i Ninenzaka w dzielnicy Gion – brukowane ścieżki, drewniane domy, zapach kadzideł i subtelna obecność świątyń. W tle majaczyła Kiyomizu-dera, a przed nami rozciągała się prawdziwa pocztówka z Japonii. Udało się też znaleźć chwilę na zakupy – drobne pamiątki, lokalne rękodzieło, a do tego przysmaki z matchą i naprawdę intensywna, mocna kawa, która dodała nam energii na dalszy wieczór. Po krótkim odpoczynku wróciliśmy na miasto – i, choć w Kyoto nie brakuje opcji kulinarnych, postawiliśmy po raz drugi na to samo miejsce, co poprzedniego wieczoru. Decyzja była jednogłośna: wyjątkowa atmosfera i ciekawa oferta jedzeniowa nie zostawiły nam wyboru. Znów było znakomicie – tradycyjne dania, dopracowane smaki i ten sam ciepły klimat, który sprawia, że człowiek czuje się tu jak u siebie. Palce lizać – dosłownie i w przenośni. Tak zakończył się nasz drugi dzień w Japonii – bogaty, spokojny, wypełniony zachwytami. Kyoto powoli odsłania przed nami swoje tajemnice – i każda z nich jest dokładnie taka, jak trzeba.